Categories

To top
1 Apr

BOYS OF SIAM SQUARE – Special Interview for POSH Magazine Thailand

SiamSquare-032

BOYS OF SIAM SQUARE

เบสท์ปลื้มภีมบอนน์

SiamSquare-032

สยามสแควร์ในความทรงจำของคุณเป็นเช่นไร

สำหรับเด็กยุค 90 อย่างดิฉัน คงไม่มีอะไรมากไปกว่าเรียนพิเศษวันเสาร์อาทิตย์ ใครจองคิวติวภาษาไทยกับครูลิลลี่ได้ ถือว่าฟินเลยล่ะ ตกบ่ายไปหาปลาหมึกย่างแถวโรงหนังสยาม หรือซื้อขนมครกสีเขียวกินเล่น และแวะไปร้านดีเจสยามซื้อเทปคาสเซ็ทของศิลปินวัยรุ่นสมัยนั้น อ้อนี่ยังไม่นับไปนั่งรอศิลปินที่หน้าร้าน Imagine หรือไปซื้อกางเกงยีนทาทาที่โบนันซ่า

แต่อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับการเรียนพิเศษในโรงเรียนกวดวิชาเพื่อสอบเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยจนได้รู้จักกับเพื่อนต่างเพศ ต่างโรงเรียนมากมายที่มีเป้าหมายเดียวกัน…

มาวันนี้ ‘สยามสแควร์’ ในมุมมองของผู้กำกับฯ ไฟแรง ‘ไพรัช คุ้มวัน’ ถูกเล่าออกมา ในยุคสมัยที่เปลี่ยนไปและบรรยากาศที่คุณไม่เคยสัมผัสกับสยามสแควร์มาก่อน ผ่านนักแสดงรุ่นใหม่อย่าง เบสท์ – ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์, ปลื้ม-ปุริม รัตนเรืองวัฒนา, ภีม-ธนบดี ใจเย็น และ บอนน์- มนภัทร เตชะกำพุ เด็กวัยรุ่น 4 ใน 10 คนที่จะมาพูดคุยกับ POSH ในฐานะเด็กสยามสแควร์ยุค 2017

“ผมรับบทเป็น ‘ม่อน’ ครับผม” หนุ่มเบสท์อาสาเล่าให้เราฟังเป็นคนแรก

“ม่อนเป็นคนที่ขี้โวยวายครับ เป็นคนที่พูดอะไรไม่ผ่านสมอง คิดอะไรได้พูดเลย ไอ้การกระทำของเขามันบ่งบอกว่าเขาเหมือนจะเป็นคนที่ไม่กลัวอะไรเลย แต่แท้จริงแล้วมันทำให้เขาเป็นคนที่ดูขี้กลัวมาก ซึ่งความเป็นจริงแล้วเขาเป็นคนที่โคตรขี้กลัวเลย”

“แล้วปลื้มล่ะคะ” เราถามหนุ่มน้อยหน้าใสที่กำลังตั้งใจฟัง

“ผมเล่นเป็นหมูหวานครับ เป็นคนที่ชอบตามเพื่อนครับ เรื่อยๆ อะไรก็ได้ ออกแนวโอตาคุนิดหน่อย เรียกว่าเด็กเนิร์ดก็ได้ครับ” หนุ่มน้อยยิ้ม

“ส่วนผมรับบทเป็นเติร์ก แบดบอยครับผม” ภีม หนุ่มหน้าหล่อขอพูดบ้าง “ในเรื่องคุณพ่อผมเป็นเจ้าของโรงเรียนกวดวิชาแล้วเติร์กเป็นคนที่รักเพื่อน แต่ว่าแสดงออกไม่ค่อยเป็น หมายถึงกับเพื่อนก็ปกติแต่กับคนที่ตัวเองชอบ จะกลายเป็นคนค่อนข้างปากหมาหน่อย เป็นคนห้วนๆ น่ะครับ”

“แล้วบอน์นล่ะ เรื่องนี้ตรงกับบุคลิกขี้เล่นของเราไหม” เด็กหนุ่มยิ้มเขินก่อนตอบ “นิดหน่อยครับ (หัวเราะ) ในเรื่องปอนด์จะมีคาแรคเตอร์ที่เป็นคนมีความมั่นใจในตัวเองสูง เรียนเก่ง ป๊อปในหมู่สาวๆ แล้วชอบเทผู้หญิง ซึ่งปอนด์เนี่ย จะเป็นเพื่อนสนิทกับหมูหวานครับ”

SiamSquare-009

ทั้ง 4 คนโตมากับสยามสแควร์เลยหรือเปล่า

ภีม:  ไม่ค่อยครับ ไม่ได้มาใช้ชีวิตแถวนี้เลย ปกติโรงเรียนอยู่มีนบุรี ซึ่งอยู่ไกลมาก แต่ถ้าเกิด ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์นัดเพื่อนอยากมาดูหนังอยากมาแฮงก์เอาท์แถวนี้ก็มาครับ แต่ไม่ได้ใช้ชีวิตแถวนี้เยอะขนาดนั้น

บอร์น: ผมค่อนข้างจะตรงมากบอร์นเรียกว่าถิ่นเลยดีกว่าครับ ก็เรียนอยู่จุฬาก็ใกล้ๆ ครับ มาเกือบทุกวันครับ ไม่มีอะไรทำก็มา

ปลื้ม: ผมอยู่เชียงใหม่ ไกลเนอะ (หัวเราะ) ส่วนใหญ่ลงมากรุงเทพจะมาทำงานมากกว่าครับ ไม่ค่อยได้มาสยามเท่าไรเพราะว่า ถ้าโดนเรียกมาก็คือโดนเรียกมาทำงาน จะไม่ค่อยมีวันว่างเท่าไรครับ

เบสท์: จริงๆ ผมก็ค่อนข้างจะโตมากับสยามประมาณหนึ่งเลย เอาตั้งแต่ประถมเลยดีกว่า ตอนอยู่ประถมผมจะชอบไปกินอาหารที่ร้าน บ้านคุณแม่ มาประจำ พอขึ้น ม.1 ก็มาดูการเปิดตัวของค่ายเพลงค่ายหนึ่ง ม.2 เรียนพิเศษที่นั่น ม.3 ก็เรียนพิเศษที่สยาม จนถึง ม.5 – ม.6 ก็ยังอยู่ที่สยามอยู่เป็นประจำครับ พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังวนเวียนอยู่ตรงนี้ ก็เลยค่อนข้างจะโตมากับที่นี่แล้วเห็นการเปลี่ยนแปลงทุกปี ทั้งรูปแบบการสร้างตึกหรือว่าการทุบทิ้งของแต่ละสถานที่ เหมือนโตมาพร้อมกันเลยครับ

SiamSquare-021

แล้วถ้าพูดถึงสยาม แต่ละคนนึกถึงอะไร 

เบสท์: แว้บแรกนึกถึงสกาล่าครับ เพราะว่าสกาล่าในตอนที่ผมเรียนอยู่ช่วง ม.5 -ม.6 จะเป็นที่ๆ นั่งกับเพื่อนบ่อยมาก แล้วก็จะมีร้านข้าวอยู่เป็นประจำ ก็นั่งอยู่กันตรงนั้นโดยไม่รู้จะนั่งทำไมด้วยนั่นคือที่แรกที่คงจะนึกถึงครับ

ปลื้ม: นึกถึงพารากอนครับ เพราะว่าครั้งแรกที่มาก็คือมาพารากอนไปดูอควาเรียม โอเชี่ยนเวิลด์ ตอนนั้นเด็กมากคือมาครั้งแรกก็คือมาเพื่อดูโอเชี่ยนเวิลด์ ก็ได้มาเห็นพารากอนเป็นที่แรก

ภีม: สำหรับภีมถ้าพูดถึงสยามผมก็นึกถึงศูนย์รวมตัวของวัยรุ่น เป็นที่รวมตัว ที่แฮงก์เอาท์ ที่เรียนพิเศษ ที่ๆ คนมาทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยกันเพราะว่ามีหลายอย่างมากเลยในสยาม ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร ร้านขายเสื้อผ้า หรืออะไรก็ตาม เพราะรู้สึกว่าพอเวลาได้ยินคำว่าสยาม ก็จะนึกถึงวัยรุ่น นึกถึงความสนุก นึกถึงเพื่อนๆ ครับ

บอร์น: ของบอร์นน่าจะเป็น Milk Plus ครับ มันเป็นเหมือนจุดตรงกลางที่เป็นเซ็นเตอร์ ที่เราเดินผ่านก็จะเห็นบ่อยอยู่นานแล้ว

SiamSquare-011

แต่ที่สำคัญ เด็กวัยรุ่นที่นี่ส้วนใหญ่มักมารวมตัวกันเพราะโรงเรียนกวดวิชาเหมือนในหนัง

เบสท์: เป็นจุดที่เราจะรวมตัวกันหรือว่ามาเจอกันครับ จริงๆ แล้วพื้นฐานของ 10 คน เขาจะมีกลุ่มผู้ชายตอนมัธยมจะอยู่โรงเรียนเดียวกัน อย่างแก๊งผม Ghost your dad จะอยู่โรงเรียนเดียวกันตอนมัธยม แต่พอขึ้น ม.ปลาย กลายเป็นต่างคนต่างแยกย้าย แต่ว่าจุดรวมตัวคือโรงเรียนกวดวิชาแห่งนี้ที่มาเจอกัน แล้วก็มาเจอกับเพื่อนใหม่อีก 6 คน ซึ่งแต่ละคนก็มาเจอที่นี่เหมือนกัน แล้วก็เกิดความสนิทกันเกิดขึ้นที่โรงเรียนกวดวิชาแห่งนี้

เรื่องนี้เป็นหนังแนวสยองขวัญ ตัวจริงกลัวผีไหม

เบสท์: ตัวจริงเลยผมกลัวนะ ถึงไม่เชื่อ็เถอะ คือที่ไม่เชื่อเพราะว่าไม่เคยเห็น ไม่เคยเห็นเป็นจริงเป็นจังเป็นตัวเป็นตนขึ้นมา ก็เลยรู้สึกว่าสิ่งใดที่เรายังไม่เคยเห็นแล้วเขาพูดถึงกัน ถ้าเรายังไม่เห็นจริงผมก็ไม่ค่อยเชื่อเรื่องผีนะ แต่กลัว เพราะว่าดูหนังผีเยอะไง (หัวเราะ) เป็นคนชอบดูหนังผีแล้วพอแบบว่าไปเจอสถานที่ๆ มันดูคล้ายกับซีนที่อยู่ในหนังเรื่องนั้นมันก็จะเกิดมโนขึ้นมาว่าต้องมีผีแน่เลย แล้วเราก็จะคิดไปเองว่าทั้งๆ ที่มันอาจจะไม่มีก็ได้

ปลื้ม: ผมไม่กลัวครับ เป็นคนอยากเจอแหละ เราเป็นคนอยากเจอเพราะเราไม่รู้ว่ามันมีจริงหรือเปล่า คือเรารู้สึกว่า มีบ้างครั้งที่เรารู้สึกว่าเราเห็นผี มีบางครั้งที่รู้สึกได้ว่าเหมือนมันจะมีแต่ว่าคือเราคิดตลอดว่าเราคิดไปเอง มันไม่มีจริงหรอก

บอน์น:  เคยได้กลิ่นผีไหมครับ (ถามปลื้มหน้าตาย)

ปลื้ม: ไม่มีกลิ่น เอ๊ะ!! เราก็เลยรู้สึกว่าอยากเจอจริงๆ สักครั้งให้เห็นจะจะไปเลย จะได้รู้ว่ามันมีจริงเราไม่ได้คิดไปเองครับ

ภีม: จริงๆ ผมคล้ายพี่เบสท์เพราะว่าผมไม่เชื่อเพราะไม่เคยเห็นกับตาเหมือนกัน ก็เคยได้ยินคนพูดว่าเคยเจอนู่นเคยเจอนี่ ตัวเองไม่ได้ปรารถนาจะเจอนะ แต่ถ้าเจอก็คงกลัว แต่ว่าสำหรับผมผมไม่เคยเจอ ตอนนี้ก็เลยยังไม่เชื่อ

บอร์น: บอน์นกลัวครับ อยู่คนเดียวก็กลัวแล้วครับ แบบหันหลังไป กลัวผีง่าย ดู Trailer ตัวเองดูแล้วดูอีกก็ขนลุกครับผม กลัวมากครับ

SiamSquare-018

อยากให้พูดถึงหนังเรื่องสยามสแควร์ว่าแตกต่างจากหนังสยองขวัญอื่นๆ อย่างไรที่เราเคยดู

เบสท์: จริงๆ ผมว่าเหมือนกับเป็นการเล่าเรื่องใหม่ของสยามสแควร์ เราใช้ชีวิตอยู่กับสยาม ผมว่าทุกคนเคยผ่านมาที่สยามแน่นอนครับ แล้วเราก็ยังไม่เคยรู้ว่าตอนกลางคืนสยามมันมีอะไรบ้างวะ ตอนตี 2 ถ้าเราเดินจริงๆ มันมีอะไรบ้าง คือพอเห็นหนังเรื่องนี้ ได้ลงมาพื้นที่จริงๆ คือถ่ายตอนตี 2 ตี 3 เราเห็นถึงความว่างเปล่า เห็นถึงความที่มันไม่มีอะไรเลย ก็เลยรู้สึกว่าบางทีตอนนี้เดินตอน 4 ทุ่มเห็นที่มันร้างๆ ก็เริ่มรู้สึกหลอนเหมือนกันนะ อาจจะเป็นเพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เปลี่ยนมุมมองอีกมุมหนึ่ง ทำให้สยามมันดูน่ากลัวขึ้นหรือเปล่า อันนี้น่าจะเป็นความแปลกใหม่ที่ผู้กำกับอย่างพี่ป้อง ไพรัช คุ้มวัน พยายามจะเล่าอีกมุมหนึ่งของสยามออกมาครับ

เด็กสยามกับความรักในเรื่องนี้เป็นอย่างไรบ้าง

เบสท์: มีการเล่าว่าเด็กทุกคนมีความรัก อย่างในโรงเรียนกวดวิชาเราเห็นกันตลอด เลยมีความสัมพันธ์เกิดขึ้น อีกอย่างความเป็นวัยรุ่นมันต้องมีเรื่องของความรักแน่นอน ซึ่งเรื่องนี้บอกว่ามันครบรสจริงๆ ครับ ในเรื่องของความน่ากลัว ความรัก และเรื่องเพื่อน

ปลื้ม : ไม่ใช่แค่หนังผีอย่างเดียวเท่านั้น มันเป็นหนังเกี่ยวกับวัยรุ่นทั้ง 10 คน เล่าเรื่องผ่านทางเรื่องราวชีวิตของเด็กวัยรุ่นแต่ละคน ก็จะมีความรัก มีโกรธ มีอิจฉา มีขัดแย้งกัน มิตรภาพระหว่างเพื่อน ไม่เข้าใจกัน มันก็เป็นความรู้สึกที่เด็กวัยรุ่นแต่ละคนต้องเจอกันมาก่อนแล้วก็ผ่านความรู้สึกนี้กันมาทั้งนั้นครับ

ภีม : เรียกว่ามีทุกรสดีกว่า รัก โลภ โกรธ หลง

บอน์น : โลภมีด้วยเหรอ

ภีม : ไม่มี

ส่วนใหญ่ถ่ายทำกันที่สยามเลยหรือเปล่า

ปลื้ม: ครับ ส่วนใหญ่แล้วก็ถ่ายที่สยามครับ 80-90 เปอร์เซ็นต์ถ่ายที่นี่

เบสท์: เป็นโลเคชั่นหลักในการถ่ายทำด้วยครับ

ภีม: แต่ห้องเรียนจริงๆ ผมว่ามันค่อนข้างจะขอใช้พื้นที่ได้ยากครับ เลยต้องมีเซ็ตอัพขึ้นมาให้ความรู้สึกว่ามันเป็นโรงเรียนกวดวิชา ซึ่งมันก็ไม่ได้โดดจากความเป็นหนังมากเท่าไรเพราะมันก็เล่าเรื่องได้อยู่

ห้องเรียนก็ดูหลอนมาก

เบสท์: ใช่ครับ คือจริงๆ ผมว่าพี่ทีมอาร์ตเขาทำงานกันหนักมาก คือต้องบอกว่าทุกส่วนแหละครับทำงานกันหนัก จึงอยากให้ทุกคนไปดูจริงๆ ครับสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้

SiamSquare-002

พี่ป้อง ผู้กำกับฯ ของพวกเราเป็นอย่างไรบ้าง 

ปลื้ม : พี่ป้องน่ารักครับ ทำงานด้วยแล้วสบายใจ ถึงทำผิด เล่นไม่ดีหรือว่านู่นนี่นั่นเขาก็จะไม่ว่าเรา เขาใจเย็น

ภีม: คือชอบที่พี่ป้องไม่ได้เอาไอเดียของตัวเองเป็นหลักตลอดเวลา ด้วยความที่พี่ป้องเป็นคนที่เปิดรับฟังพวกเราตลอด เวลาเรามีอะไรที่เรารู้สึกว่าเอ๊ะ เราทำอย่างนี้แล้วเรารู้สึกแปลก หรือว่าเราทำอย่างนี้แล้วรู้สึกว่าไม่ใช่ เราสามารถเดินไปคุยกับพี่ป้องได้เลยนะ แล้วพี่ป้องพร้อมจะฟังแล้วก็ปรับเปลี่ยน อะไรที่มันมากไปหรือว่าอะไรที่มันน้อยไป บางครั้งพี่ป้องก็ให้เราเล่นในแบบของที่เราคิดเลย แล้วถ้าเกิดมันมีอะไรมากไปน้อยไป เดี๋ยวพี่เขาไปเพิ่มไปลดเองครับ

บอน์น : ก่อนจะเล่นนี่ก็เวิร์คช็อปประมาณอาทิตย์หนึ่งได้

เบสท์: ก็ดีครับ เพราะว่าเวิร์คช็อปทำให้เราสนิทกันมากขึ้น เวลาเล่นก็ง่ายขึ้นเยอะเลย

อยากให้ฝากถึง ‘สยามสแควร์’ ของพวกเราว่าหนังเรื่องนี้น่าดูอย่างไร

ภีม: ผมมั่นใจนะครับว่าไม่มีหนังอะไรหรือว่าอะไรก็ตามเคยเล่าในสยามในมุมมองนี้ ที่แปลกใหม่ไปหลังจากคุณดูเรื่องนี้แล้ว คุณอาจจะเปลี่ยนความคิดของคุณเกี่ยวกับสยามสแควร์ก็ได้ครับ

ติดตามผลงานของพวกเขาได้ทาง IG: @bestnk, @pluem_purim , @pmpeem และ @bonnne


Text: Termsit Siriphanich, Pookie Chatcha Photo: Tee Ekkapong Tantiponprasert

Posh Magazine Thailand
No Comments

Leave a reply